رجعت – علامه کورانی
رجعت زنده شدن گروهی از مردگان و بازگشت آنان به دنیا در دوران ظهور حضرت مهدی است. رجعت از اعتقادات شیعه است و برای اثبات آن به آیات و روایات استناد کردهاند. عالمان شیعه رجعت را هم زمان با ظهور امام مهدی(علیه السلام) دانستهاند؛ اما درباره چگونگی آن و رجعتکنندگان نظرات متفاوتی وجود دارد.
ادلهای در اثبات رجعت
قرآن
شیعیان برای رجعت از آیات قرآن دلیلهای فراوانی آوردهاند. حر عاملی بیش از شصت آیه[حرعاملی،الایقاظ،۱۳۸۰ش، ص۷۲- ۹۷.] طبسی بیش از هفتاد آیه[طبسی،الشیعه والرجعه،۱۳۷۵ق، ج۲، ص۵۹-۷۹.] علامه مجلسی بیش از صدو بیست آیه بر رجعت[مجلسی،بحار الانوار،۱۴۱۰ق، ج۵۳ ص۴۰-۱۴۴] تفسیر و تطبیق کردهاند.
یکی از روشنترین آیات در این زمینه آیه ۸۳ سوره نمل است:
«و روزی که ما از هر امتی، گروهی را از کسانی که آیات ما را تکذیب میکردند محشور میکنیم و آنها را نگه میداریم تا به یکدیگر بپیوندند.» در این آیه از زنده شدن گروهی از انسانها سخن میگوید در حالی که آیاتی که درباره روز قیامت هستند، همواره از زنده شدن «همگان» سخن میگویند مانند: «ما همه آنها را در این هنگام محشور میکنیم به گونهای که حتی یک نفر را ترک نخواهیم گفت.»[سوره کهف، آیه۴۷.] این تفاوت نشان میدهد که آیه ۸۳ سوره نمل به یک زنده شدن محدودتر اشاره دارد که همان رجـعت است.
قرآن به مواردی از رجعت در اقوام گذشته اشاره نموده است:
داستان عزیر[سوره بقره، آیه۲۵۹] گروهی از بنی اسراییل[سوره بقره، آیه۵۶] وهزاران نفر دیگر[سوره بقره، آیه۲۴۳. ] که میتوان نتیجه گرفت در طول تاریخ رجـعت به شکلهای متفاوتی واقع شده است.[ری شهری، دانشنامه امام مهدی، ۱۳۹۳ش، ج۸، ص۴۵.] در کتاب مقدس نیز به نمونههایی از رجـعت افراد اشاره شده است: زنده شدن کودکی به دست الیشع[عهد عتیق، کتاب دوم پادشاهان، بند ۳۲-۳۸]
زنده شدن پسری به دست ایلیا[عهد عتیق، کتاب اول پادشاهان، بند۱۷و۲۴] طبق این نقلها و داستانها، رجعـت (یعنی اینکه قبل از وقوع قیامت برخی از مردگان زنده شوند) امری ممکن است و زندهشدن مردگان در همین دنیا نیز امکان وقوع دارد.[ریشهری، دانشنامه امام مهدی، ۱۳۹۳ش، ج۸، ص۴۵.]